Verlof om dwingende redenen

Principe

(art. 30bis van de wet van 3 juli 1978)

Een werknemer heeft recht op verlof om dwingende redenen (1) in geval van ziekte, ongeval of ziekenhuisopname van een persoon die onder hetzelfde dak woont.

(1) Onder dwingende reden verstaat men elke onvoorziene, los van het werk staande gebeurtenis die de dringende en noodzakelijke tussenkomst van de werknemer vereist voor zover het uitvoeren van de arbeidsovereenkomst deze tussenkomst onmogelijk maakt.

U mag afwezig zijn gedurende de tijd die nodig is om het probleem op te lossen, m.a.w. gedurende de tijd die nodig is voor een dringende en noodzakelijke tussenkomst. De maximumduur van de afwezigheid is evenwel beperkt tot 10 arbeidsdagen per kalenderjaar. Voor deeltijdse werknemers staat de maximaal toegelaten tijd in verhouding tot het aantal gepresteerde uren (bv. 5 dagen per kalenderjaar voor een halftijdse werknemer).

Kennisgeving aan de werkgever

U moet de werkgever vooraf op de hoogte brengen (de wet legt geen termijn vast).

Dit verlof mag enkel gebruikt worden voor de redenen waarvoor het wordt toegekend. Op vraag van de werkgever moet u de dwingende reden bewijzen.

Financiële vergoeding ?

Voor de dagen waarop u afwezig bent, wordt geen loon betaald tenzij uw werkgever er anders over beslist.